۱ـ قال رَسُولُ اللّهِ – صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ – : لا تُضَیِّعُوا صَلاتَکُمْ، فَإنَّ مَنْ ضَیَّعَ صَلاتَهُ، حُشِرَ مَعَ قارُونَ وَ هامانَ، وَ کانَ حَقّاً عَلی اللّهِ أنْ یُدْخِلَهُ النّارَ مَعَ الْمُنافِقینَ.

«وسائل الشّیعة، ج ۴، ص ۳۰»

رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمود: نماز را سبک و ناچیز مشمارید، هر کس نسبت به نمازش بی اعتنا باشد و آنرا سبک و ضایع گرداند همنشین قارون و هامان خواهد گشت و حقّ خداوند است که او را همراه منافقین در آتش داخل نماید.

در عالم هستی هیچ کتابی در فضیلت و برتری به پایة قرآن نمی‌رسد؛ زیرا نه تنها قرآن خلاصه و عصارة تعلیمات همة انبیاء الهی است، بلکه از همة موجودات آفرینش برتر و والاتر است. پیامبر اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ در این باره فرمود:
القُرْآنُ اَفْضَلُ کَلِّ شَیءٍ دُونَ الله؛ فضیلت قرآن به جز خدا از همه چیز برتر و بالاتر است.[۱]

جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی (م ح ۵۸۸) از شاعران برجسته دوره سلجوقی ـ خوارزمشاهی و عصر ویرانی اصفهان به خاطر اختلافات مذهبی و سیاسی است. دیوان وی برجای مانده و ترکیب بند ذیل از اوست که به اعتراف بسیاری از ادیبان و شاعران و مورخان اهل ادب بهترین ترکیب بندی است که تاکنون در وصف رسول اکرم (ص) سروده شده است: